Het is lente! Na een regenachtig paasweekend (vandaar ook geen zomerhit vorige week) schijnt de zon de afgelopen twee dagen weer volop en ook de komende dagen, als het weerbericht een keer gelijk heeft. Voor mij en vele anderen het ideale tijdstip om in plaats van die depressief-makende uitgesponnen en zwaarmoedige rocknummers, veelal op LP, weer eens te gaan luisteren naar dé indie zomerhits! Ook deze keer help ik Beautiful Freaks lezers weer met kiezen welke nummers er nou echt op je iPod moeten deze zomer, welke je alvast moet oefenen om mee te zingen op de komende festivals of gewoon op straat de neuriën. Een gezonde afwisseling van recente indiehits en ‘gouwe ouwes’ komen in deze rubriek langs en vandaag is dat een liedje van vorig jaar, dat geen grote hit is geworden en ook door mij pas net ontdekt is: Let’s Go Surfing van The Drums! Hij komt ook weer in de uitzending van aanstaande maandag, trouwens.

Goed, laat ik eerlijk zijn: ik vind dit liedje bij lange na niet zo goed als de eerdere liedjes in deze rubriek. Dat neemt niet weg dat het een aardig liedje is en ideaal voor in deze rubriek. Een tijdje geleden nog twijfelde ik of ik naar het concert van The Drums in Bitterzoet, de dependance van mijn favoriete zaaltje in Amsterdam, de poptempel van Nederland, Paradiso, moest gaan, maar voordat ik kon beslissen was het al uitverkocht. Daardoor heb ik het luisteren van het EP’tje met daarop Let’s Go Surfing ook aan me voorbij laten gaan (de rest van de nummers bleken uiteindelijk niet zo goed), maar in het kader van deze rubriek heb ik het liedje opgehoest.

Goed, nu wel weer genoeg negativiteit. Wat maakt dit liedje zo ontzettend zomers en Beautiful Freaks-waardig? Nou, het heeft een ideale lengte voor een zomerhit, net onder de drie minuten klokkend en daarmee geschikt voor elke iPod. Ja, dat zijn meer liedjes en daarom houden we hier niet op. Let’s Go Surfing bevat bijvoorbeeld ook vrolijk gefluit, vaak een ergernis maar hier een welkome toevoeging naast de ‘oehoe’-tjes in het nummer. De melodie is aanstekkelijk en blijft wel degelijk hangen, zeker door het vrolijke melodietje in de bass. Sowieso straalt het hele nummer een jaren ’80 post-punksfeer uit, maar dan veel vrolijker dan de nummers uit die tijd zelf, en gecombineerd met het surftintje is het toch wat origineler en minder eentonig dan de steeds meer in aantal wordende bands uit de post-punkrevival, als Editors en Interpol.