1. Eels – Beautiful Freak

2. Okkervil River – Stand Ins, One
3. Okkervil River – Lost Coastlines
4. Roky Erickson with Okkervil River – John Lawman
5. 13th Floor Elevators – You’re Gonna Miss Me

6. Eels – Last Stop: This Town
7. Pixies – Where Is My Mind?
8. R.E.M. – Leave
9. The Radio Dept. – The Video Dept

10. Los Campesinos – You! Me! Dancing!
11. Kate Nash – Paris
12. Kate Nash – Mansion (alleen het stukje met gesproken tekst)
13. Yeah Yeah Yeahs – Zero

14. The Doors – The Celebration of the Lizard

15. Muse – Man with the Harmonica & Knights of Cydonia (live)

Zoals gebruikelijk: ‘read more’ voor uitleg&archief

Okkervil River – Loast Coastlines | Roky Erickson with Okkervil River – John Lawman | 13th Floor Elevators – You’re Gonna Miss Me
In dit blokje staat de samenwerking russen Roky Erickson en Okkervil River natuurlijk centraal (ik heb er ook al over geblogd). Goed is te horen hoe de sound van die samenwerking verschilt van Okkervil River en ook van de 13th Floor Elevators, het bandje waar Roky Erickson in de ’60s bij zat.

Eels – Last Stop: This Town | Pixies – Where Is My Mind? | R.E.M. – Leave | The Radio Dept. – The Video Dept
Toen ik zei dat in dit blokje alleen maar jaren ’90 liedjes zaten sprak ik niet helemaal de waarheid. Where Is My Mind? komt namelijk uit 1988 (ik vroeg me ook al hardop af of dat liedje niet wat ouder was) en The Radio Dept. zelfs uit 2010 (maar dat had ik hopelijk ook gezegd?). Toch pastten ze allemaal bij elkaar. Je hoort duidelijk de invloed die Pixies, en trouwens ook de vroege R.E.M., hebben gehad op de indie-sound in de jaren ’90 zoals bij Eels. Dit liedje van R.E.M. was dan van hun latere, wat experimentelere periode maar juist daar kwam die rauwe sound weer naar voren. The Radio Dept. mag dan wel een 2010-bandje zijn (goed, ze bestaan al wat langer), hun geluid grijpt aangenaam terug naar vroeger tijden, niet alleen Pixies of R.E.M. maar ook duidelijk naar The Cure en The Smiths.

Los Campesinos – You! Me! Dancing! | Kate Nash – Paris | Kate Nash – Mansion | Yeah Yeah Yeahs – Zero
Ook hier komt weer dat rommelige, onaffe geluid terug, de erfenis van de jaren ’90. Los Campesinos nog wel het meest uitbundig zoals je van een collectief kan verwachten, Kate Nash al een stuk beheerster en de Yeah Yeah Yeahs mengen het geheel vervolgens met elektronische beats en destilleren een heel eigen geluid. Verder heeft Kate Nash nog een maatschappijkritische tekst die ze graag met de wereld wilde delen op haar nieuwe album (ik heb erover geschreven!), dus die heb ik maar uitgezonden.

The Doors – The Celebration of the Lizard
Wow! Ik was totaal sprakeloos. Wat een geweldig epos van Jim Morrison met The Doors. Ik had het uitzenden ervan weliswaar een tijdje uitgesteld maar eens moest het moment daar zijn en de afwezigheid van Abel gaf mij er de prima gelegenheid voor, en pas nu besef ik dat het gewoon iets was dat moest gebeuren. Ook leuk om de verschillen te bemerken tussen de losse versie van Not To Touch The Earth en die die in dit nummer verwerkt zit.

Muse – Man with the Harmonica & Knights of Cydonia (live)
Dit nummer heb ik ook live gezien in Rotterdam, weliswaar niet de specifieke uitvoering die ik nu draaide maar wel dezelfde combinatie tussen het bekende western-deuntje en Muse haar epische Knights of Cydonia. Ook gewoon een geweldig nummer en elke keer als ik het luister beleef ik weer opnieuw dat concert.

Download of beluister deze uitzending nog een keer online