Het nieuwe album Intriguer van de band Crowded House kwam op 9 juni uit, dus het is eens tijd geworden om het onder de loep te nemen. Crowded House werd in de jaren ’90 ‘de nieuwe Beatles’ genoemd (net zoals ondermeer Oasis, hoewel Oasis eerder zichzelf tot de nieuwe Beatles kroonde). Nadat Neil Finn Crowded House oprichtte in 1986 verwierven ze hun eerste grote succes in 1993, met de release van Together Alone, waarmee ze toentertijd de prijs voor de beste internationale act van Q-magazine wonnen en dus boven grote namen als U2 en Nirvana eindigden. Hoewel ze daarvoor ook al succes hadden gehad met onder andere Weather With You en Four Seasons in one Day, mijn persoonlijke favoriet. In 1996 stopte de band (na het uitbrengen van de best-of Recurring Dream) omdat Neil bang was om zich te herhalen. Hij zei meermaals dat Crowded House nooit meer zou spelen, maar in 2007 gebeurde het dan toch; Time on Earth is het reüniealbum van de band geworden. Meestal wordt na een reüniealbum alweer gestopt, maar Crowded House ging door met albums maken, en bijna drie jaar later is hier Intriguer.

Saturday Sun is de enige single van het album, een lekker vlot nummer. Het doet me het meest denken aan Oasis maar heeft de dromerigheid van Beach House. Archer’s Arrows heeft weer een heel andere uitstraling, dit nummer neigt toch meer naar het oude prachtlied Four Seasons in one Day. Dit nummer heeft ook een erg pakkend refrein en doet me gek genoeg sterk denken aan de hippe Brooklynse en goede band Yeasayer.

Neil Finn houdt ook van onze hoofdstad, Amsterdam. Zo erg zelfs dat hij er een liedje over schreef, een nummer met een lekker Oasis-geluid met voor hem een tekst die Amsterdam beschrijft: ‘You and me got the whole day off, take a trip to Vincent van Gogh / They are the darkest days of a man, lying in the streets of Amsterdam, nearly fell underneath the tram.’ Wellicht is trip dubbelzinnig, hun muziek klinkt er in ieder geval wel naar. In Falling Dove hoor je de rauwe maar prachtige stem van de zanger goed terug. Bij de titel Elephants droom ik al weg, het nummer doet hetzelfde vermoeden en sluit het album mooi af, De olifant blaast het verhaaltje uit.

Intriguer is me erg positief bevallen. Het album bouwt voort op prachtwerken zoals Four Seasons in One Day maar heeft toch sterk zijn eigen geluid. Het is maar hopen op meer Crowded House en vooral op een tour en een optreden in Amsterdam, als hij tenminste niet onder de tram komt te liggen.