Arcade Fire heeft met nieuwe plaat ‘The Suburbs’ het bewijs gebracht dat je nooit op je eerste oordeel af moet gaan: de eerste keer dat ik het album luisterde was ik hevig teleurgesteld. Waar waren hier de pakkende liedjes als Rebellion (Lies) of de grootse nummers met over-the-top bombasme zoals die op Neon Bible stonden. Ja, we hadden het poppy titelnummer, maar dat vond ik toch te gezapig. We Used to Wait was dezelfde grootsheid aangemeten als een No Cars Go en vind ik ook nu nog het beste nummer van het album. Maar nergens ervaarde ik zo’n heftige emotie als op eerdere nummers van de band.

Dat waren de eerste paar luisterbeurten. Inmiddels is alles veranderd; The Suburbs is misschien wel het beste popnummer van het afgelopen jaar en het album zelf is zeker terug te vinden in de top 3 van dit jaar. Waar zat hem dan de moeilijkheid in? Het schijnbare gebrek aan emotie. Op het eerste gezicht leek elk nummer van de plaat mij oppervlakkig, identiteitsloos. En dat Arcade Fire op hun nieuwe album niet zo te koop loopt met woede (Funeral) of lijden (Neon Bible) is een feit. Maar juist dát is wat The Suburbs spannend maakt. Niet de hevigheid van de emoties, maar de oprechtheid en verscheidenheid. Waar het er zeker Neon Bible een tikje te dik bovenop lag, kan je dat van The Suburbs nergens zeggen. Ook is niet duidelijk te zeggen dat woede of verdriet op The Suburbs de boventoon voert. Het titelnummer is ongetwijfeld vrolijk maar tegelijkertijd melancholisch, Ready to Start is lekker enthousiast – ‘I am ready to start!’ zingt Win Butler. Dat laat hij wel horen ja! – maar ook de serieuzere kant komt terug in het verlangende We Used to Wait, de woedende punksong Month of May of disco-hit en vreemde-eend-in-de-bijt Sprawl II. Toch lijkt het belangrijkste thema op dit album het terugverlangen naar de kindertijd te zijn.

The Suburbs is dus absoluut geen tweede Funeral of Neon Bible, maar tegelijkertijd geen radicale koerswijziging zoals bands weleens willen doen op hun latere albums. Eigenlijk kunnen we wel stellen dat het de gulden middenweg is. De verwachtingen waren hooggespannen, en Arcade Fire heeft ze waargemaakt.