Mooie Noten in Paradiso

Gisteravond was de halve finale van Mooie Noten 2011, een wedstrijd voor singer-songwriters, georganiseerd door Stichting GRAP. Acht muzikanten of gezelschappen streden om de vier beschikbare finaleplekken. Omdat wij onze lezers niet te lang in spanning willen houden, dit zijn de winnaars: Katia, Chris Kok, Rebecca Sier en Lauw! Dat betekent ook dat er verliezers zijn, namelijk Leendert, Woezels, Chagalls en de favoriet van Beautiful Freaks, Kashmere Hakim.

Voor de gelegenheid was Paradiso ingericht als een rokerig cafétje – als het rookverbod dat niet verhinderde – met tafeltjes met kaarsjes en daaromheen stoeltjes die niet lekker zaten. Het podium was een stuk vooruitgeschoven om optimaal gebruik te maken van een niet bepaald gevuld Paradiso. Dat de zaal nou niet echt uitverkocht was, was geen ramp. Het zorgde voor een gezellige sfeer en een publiek dat ook bereid was om stil te zijn en op magische momenten zijn adem in te houden.

Omdat niemand het ooit eens is met de jury (dat mag u met een korreltje zout nemen), heeft Beautiful Freaks hier haar eigen juryrapport (foto’s later):

Lauw

Lauw
Klinkt als: Roosbeef, Eefje de Visser, eigenwijze up-tempo liedjes met grappige tekstjes
Hadden niet door moeten gaan, want… Ja, de liedjes van Lauw waren ‘creatief’ en ‘origineel’ en meer van dat soort dingen waar juryleden nou eenmaal van houden, maar kwalitatief hoogstaand was het niet. Want hoewel de teksten wel op een bepaalde manier schattig waren, vonden wij ze vaak net zo flauw. Muzikaal gezien gebeurde er in vergelijking met de andere acts redelijk veel dankzij drie muzikanten op het podium, maar dat neemt niet weg dat er geen sterk songmateriaal op tafel lag. ‘Wij spelen liedjes zonder band,’ vertelde de frontvrouwe aan het begin van de avond, ‘Weesliedjes.’ Het is mij wel duidelijk waarom die liedjes geen band hadden.

Kashmere Hakim
Klinkt als: Nick Drake, Simon&Garfunkel, CSN&Y, singer-songwriter pur sang
Had moeten winnen, want… Hij is enorm gegroeid. Eind vorig jaar viel Beautiful Freaks al voor zijn debuut-EP en in de winter van datzelfde jaren zagen we hem in een vintage kledingwinkel liedjes spelen voor een handjevol mensen, maar de verlegenheid die hij toen had lijkt nu volledig te zijn verdwenen. Dat Kashmere Hakim niet meer zo in zichzelf is gekeerd, ligt ook aan zijn songmateriaal dat duidelijk beter is geworden. Nieuwe liedjes zijn nog mooier (creatiever!) dan de oude, maar ook die werden schitterend opgevoerd, zoals het ontroerende ‘Grandparents House’. Kashmere Hakim is de singer-songwriter pur sang; relaxte, laid-back folksongs, maar met betekenis en inhoud.

Kashmere Hakim

Chagall
Klinkt als: Adele, Duffy, dat soort artiesten maar dan zonder het glazurige popgehalte
Had moeten winnen, want… De muziek had power! Oké, wanneer ze een ballad op normaal volume begint was de zangeres van dit duo misschien niet opvallend, maar zodra ze haar registers openzette kwam daar toch een geluid uit. Daarbij waren de liedjes ook nog eens goed, dus wij zijn eigenlijk geen minpunten.

Leendert
Klinkt als: Spinvis? Leonard Cohen? Kale folksongs met diepe teksten, haast onvergelijkbaar
Had moeten winnen, want… Hij ging diep. Het waren nog niet eens de poëtische teksten die daarvoor zorgden, maar meer de aandacht die hij van zijn lusiteraar vergt wanneer hij optreedt. Leendert is niet intiem, maar ronduit minimaal te werk gegaan met beklemmend geluid. Dat hij het públiek zo wist te boeien en in een magisch moment hun aandacht wist vast te houden is meer waard dan het oordeel van een jury.

Chagall

Katia
Klinkt als: andere opstandige zangeresjes met een gitaar
Had niet moeten winnen, want… Ze was niet zo goed. Ja, mooie liedjes, knap gezongen, maar we misten duidelijk een spark. De jury vond dat ze verleidelijk en charmant was, maar dat vinden wij geen maatstaf voor kwaliteit. Een artieste bij wie je eerder denkt ‘zou ze nog single zijn?’ dan ‘waar is haar album te koop?’ doet toch iets niet goed.

Chris Kok
Klinkt als: de lichtere kant van Spinvis
Had niet moeten winnen, want: Hij was het nét niet. Zijn krachtige momenten waren net niet overtuigend genoeg, en zijn kalme momenten net niet betoverend. De jury vond dat dynamisch, ik vond het jammer. Deze jongen heeft absoluut veel potentie, maar hier was hij net niet catchy, lekker of pakkend en aan de andere kant ook net niet diep, overtuigend en betoverend.

Woezels
Klinkt als: slechte rap-muziek met flauwe teksten
Heeft terecht verloren, want… Het was een schaamtelijke vertoning. In een serieuze singer-songwriter-competitie hoef ik geen teksten te horen over het balhaar van de zanger. En, noem het maar elitair, hip-hop vinden we bij Beautiful Freaks eigenlijk helemaal niet leuk, ook al was het nu aangekleed als folk.

Rebecca Sier

Rebecca Sier
Klinkt als: Alela Diane, de betere ‘meisjes-met-gitaar’-muziek
Heeft terecht gewonnen, want… Dit is hoe een singer-songwriter-meisje hoort te zijn. Zwoel, maar in haar muziek en niet in haar uiterlijk. Net als veel andere dames in deze competitie had ook Sier een goede stem, maar het was haar ingewikkelde gitaarspel dat haar een stapje voor geeft over de rest.

De vier finalisten staan 12 juni in het Vondelpark voor de finale, waar ook Lucky Fonz optreedt.