Dit jaar maakt het deel uit van Indiestad, maar London Calling is natuurlijk al een festival op zich. Sinds de eerste editie in 1992 hebben onder andere Franz Ferdinand, Bloc Party, White Lies en Florence & The Machine hun eerste Nederlandse optreden gegeven als onderdeel van het festival en inmiddels is London Calling dé showcase voor bandjes die het helemaal gaan maken. Ook als de line-up je nu niks zegt is het verstandig om te komen, want over pakweg een halfjaar herken je de namen wel en zal je spijt hebben dat je niet bent gegaan (zo verging het mij tot nu toe elk jaar). En wat betreft de naam; ja, het is moeilijk om heden ten dage nog goede indie uit Groot-Brittannië te vinden, maar Paradiso slaagt erin en ook alle Brooklynse bandjes zien we graag. Hier de tips van Beautiful Freaks:

Braids (vrijdag 19:30, grote zaal) – luister ‘Lemonade‘
Braids is zo’n moeilijk te beschrijven band die alleen maar vergeleken kan worden met andere eigenzinnige bands zoals Animal Collective. Als we die twee vergelijken is Braids in elk geval dromeriger en worden de nerveuze loops juist afgewisseld met rustige beats. Braids is typisch zo’n bandje waarbij er een heleboel spannende dingen op de achtergrond gebeuren, zonder dat de liedjes er minder om worden. Apart en leuk!

Cat’s Eyes (vrijdag 20:15, kleine zaal) – luister ‘I Knew It Was Over‘
Wat krijg je als je de frontman van een horror-band kruist met een Canadese sopraan? Juist, Cat’s Eyes, de samenwerking tussen Faris Badwan van The Horrors en Rachel Zeffira. Hun muziek is sacraal en van een hemelse schoonheid. Dat leek het onconventionele duo zelf ook te hebben beseft, want hun single ‘I Knew It Was Over’ hebben ze live gespeeld in Het Vaticaan, inclusief koor en kerkorgel. Knappe jongen die het dan nog droog houdt.

Ariel Pink’s Haunted Graffiti (vrijdag 22:00, grote zaal) – luister ‘Round and Round‘
Op zijn zevende (!) album Before Today durfde Ariel Marcus Rosenberg zijn gouden liedjes eindelijk uit hun verpakking van ruis te halen en kon de wereld horen wat voor een fijne popsongs hij schrijft. Laid-back om zorgeloos in het gras te liggen, met veel invloeden uit de jaren ’60 en ’70. We horen Pink Floyd, Frank Zappa, The Beatles, Steely Dan, Fleetwood Mac, et cetera. Als Rosenberg de sfeer van zijn muziek weet over te brengen op het publiek in Paradiso, moet dit een erg mooi optreden worden.

The Fresh & Onlys (vrijdag 00:30, kleine zaal) – luister ‘Waterfall‘
In San Francisco schieten de bandjes inmiddels als paddestoelen uit de grond. Ook The Fresh & Onlys is zo’n groep met een fris en vrolijk geluid, geïnspireerd op The Beach Boys en de Nuggets-compilatie. Wat The Fresh & Onlys anders maakt dan al die anderen is dat ze hun geluid combineren met folk/country uit hun vaders platenkast en zo tegelijkertijd inspelen op de hype rond Mumford & Sons. Wie om half één al moe is van London Calling kan bij The Fresh & Onlys even lekker relaxen.

2:54 (zaterdag 18:30, kleine zaal) – luister ‘Creeping‘
Warpaint nam deze band als support act mee op hun toernee door Groot-Brittannië en qua geluid komen de twee groepen zeker overeen. Lome electronica met daaroverheen betoverende vrouwenstemmen en in de achtergrond duistere gitaartjes is het handelsmerk van 2:54 en daar zijn ze goed in. Naast Warpaint zijn de twee zusjes geïnspireerd door Blood Red Shoes en Auf Der Mauer, die het tweetal de powervolle kant mee hebben gegeven. Meteen een prikkelende openingsact voor de tweede dag van London Calling dus.

Cults (zaterdag 20:45, grote zaal) – luister ‘Go Outside‘
Cults is een van de leukste bandjes op dit moment. Met hun drie nummers tellende 7″-single gooien ze hoge ogen en vooral het bescheiden hitje ‘Go Outside’ gaat muziekliefhebbers deze lente nog veel plezier bezorgen. Hun muziek is schattig en zoet en in ieder opzicht precies wat je wil van dit soort lo-fi popbandjes. Perfect in hun genre dus, en dat belooft wat voor het optreden in Paradiso, waar we hopelijk ook wat meer materiaal gaan horen.

The Crookes (zaterdag 22:00, grote zaal) – luister ‘Backstreet Lovers‘
Alsof we nog niet genoeg simpele synth-pop hadden, sterk geïnspireerd door The Smiths, zijn hier The Crookes die het bekende kunstje nog eens uitstekend uitvoeren. Waarom we ze dan toch weer leuk vinden? Omdat ze dit keer niet uit Brooklyn of San Francisco, maar uit Sheffield komen. Omdat ze beïnvloed klinken zonder copycats te zijn. En omdat we eigenlijk nooit genoeg kunnen krijgen van dit geluid, zeker niet als het zo goed uitgevoerd is.

Wild Beasts (zaterdag, 23:15, grote zaal) – luister ‘Albatross‘
Van Wild Beasts snappen we eigenlijk niet waarom ze nog op London Calling staan. Met hun derde goede album op rij, Smother, verdienen ze eigenlijk wel een eigen optreden in Paradiso’s grote zaal. Waarom ook alweer? Hun muziek zit vol onderhuidse spanning, veroorzaakt door het contrast tussen de kille electronica en Hayden Thorne’s vrij voortbewegende stem die erg sterk doet denken aan Antony Hegarty. Dit is ongetwijfeld de must-see van London Calling.

Twin Shadow (zaterdag, 00:45, grote zaal) – luister ‘Slow‘
Ook Twin Shadow is een mengelmoesje van allerlei invloeden, voornamelijk bands uit de jaren ’80. Twin Shadow, opererend vanuit het nog altijd even hippe Brooklyn, combineert elektrische gitaren en synthesisers tot donkere popsongs. Zeg maar The Cure meets The Smiths. Het meest opvallende aan Twin Shadow is dat ze dit al direct doen met veel kwaliteit en klasse, terwijl andere bandjes blijven steken bij één leuk liedje en een matig album. Nee, origineel is het niet, maar we zien ze graag.

Passe-partouts voor London Calling zijn helaas uitverkocht (je kan nog wel een kaartje voor Indiestad kopen à €80,-), maar er zijn nog wel dagtickets beschikbaar voor €17,50.